Rozdział 2

( Kendall)

Nie dopuszczając nawet Kylie do głosu, szybko wyszłam przez drzwi mówiąc ciche " Będę rano" i zabierając moją, małą torebkę z iphonem i pieniędzmi w środku. Miałam iśc dalej, ale Justin złapał mnie za rękę i przyciągnął bliżej siebie. Wpatrywaliśmy się w siebie.
- Cześc księżniczko, pięknie wyglądasz..-wpił się w moje usta, nie odwzajemniłam jego pocałunków, wręcz przeciwnie, dostał w twarz.
- Nie pozwalaj sobie.- w odpowiedzi zaśmiał się jedynie, wkurzając mnie tym jeszcze bardziej.-Boże, jak ty mnie wkurwiasz.

- To czemu tu jesteś, księżniczko?
- No właśnie, dziękuję, że mi przypomniałeś jakim idiotą jesteś.- zrobiłam małą pauze i przysunęłam się bliżej niego.- Pa, księżniczko.-wyszeptałam do jego ucha i odwróciłam się z zamiarem wrócenia z powrotem do domu.
- No co ty Kendall, nie bądź taką suką.- odwróciłam się na te słowa. Haha jego mina była warta wszystkich pieniędzy, wyrażała zagubienie? strach? szok? Hahaha. Zaśmiałam się cicho i wróciłam do niego.
- Może jesteś idiotą, ale wole znosic ciebie w tej chwili niż Kylie.- Uśmiechnęłam się szczerze.
- A właśnie ta dziewczyna co otworzyła drzwi to była twoja siostra?- zapytał rozbawiony, otwierając mi drzwi od swojego samochodu, który był taki sam jak mój tylko czarny.
- Tak, czemu?- zapytałam podejrzliwie.
- To zabawne, ty mnie odpychasz, a twoje siostra robi wszystko żebym, tylko zwrócił na nią najmniejsza uwagę.- Zaśmiał się. I nastała cisza, nienawidzę takich momentów, ale o dziwo ta cisza była przyjemna. Hah, nie pomyślałabym, że coś z nim kiedykolwiek mogłyby byc przyjemne.
Justin wysiadł, okrążył szybko samochód i otworzył mi drzwi, podając rękę. Nie przyjęłam jej, wysiadłam bez jego pomocy, po czym zamknął za mną drzwi.
- Dżentelmen pierdolony się znalazł.- wymamrotałam.Słyszał. O to mi chodziło.
- Po chuj ja cię ze sobą zabrałem, no po chuj.- pokręcił głową na boki.
- Też się zastanawiam.- zrobiłam pauzę.- Księżniczko, po co.-wyszeptałam do jego ucha, po czym odwróciłam się w stronę wejścia na posesję. Szłam dosyc szybko do drzwi wejściowych. Justin, po chwili mnie wyprzedził i otworzył przede mną drzwi. Ja w ramach wdzięczności, z uśmiechem na ustach,
pokazałam mu środkowy palec.
- Chcesz coś do picia?- kiwnęłam tylko głową na tak. Chwycił mnie za rękę i prowadził, chyba w stronę kuchni. Witał się prawie z każdym po drodze. No tak on tu każdego zna, a ja nikogo. Ale co to dla mnie, zaraz kogoś poznam albo zostanę z nim. Weszliśmy do kuchni i Justin zabrał dla nas dwa, czerwone, plastikowe kubeczki z trunkiem z blatu, podając mi jeden. Upiłam sporego łyka z kubeczka, wódka z bardzo małą ilością soku. Popatrzyłam na Justina, który oblizał te swoje pieprzone, idealne usta, patrząc mi się prosto w oczy. Tak chce się bawic, to proszę bardzo. Podeszłam bardzo blisko niego, szpilki sprawiały, że był ode tylko mnie troszeczkę wyższy, nasze twarze dzieliło tylko kilka centymetrów, przygryzłam seksownie dolną wargę patrząc mu się cały czas w te piękne, złote oczy, zarzuciłam mu ręce na kark, po czym przybliżyłam się jeszcze bardziej tak, że nasze usta praktycznie ocierały się o siebie, wtedy przejechałam prowokacyjnie językiem po mojej górnej wardze, przypadkiem ocierając się językiem o usta Justina. Chciał złączyc nasze usta w pocałunku, ale ja się w porę odsunęłam, niestety złapał mnie w talii i przyciągnął do siebie, wpijając się w moje usta. Nie wiem czemu, ale odwzajemniłam jego pocałunki, przejechał językiem po mojej dolnej wardze, prosząc o wejście, nie chciałam mu go dac, więc złapał mnie za pośladki, przez co jęknęłam w jego usta, tym samym dając mu dostęp. Nasze języki toczyły zaciętą walkę. Boże Ken opamiętaj się. Odsunęłam się od niego i poszłam po kolejnego drinka, bo poprzedni poszedł się jebac, wyleciał mi. Wyzerowałam kubeczek na raz. Wzięłam następny i zrobiłam z nim to samo. Rozejrzałam się w poszukiwaniu Justina, ale nigdzie go nie widziałam, więc wzięłam jeszcze jeden i zrobiłam to samo co z poprzednimi i jeszcze jeden. Chwyciłam kolejny i upiłam łyka, byłam już nieźle wstawiona, postanowiłam iśc potańczyc. Ocierałam się o innych ludzi, tak jak oni o mnie. Tańczyłam pijąc swojego drinka. Poczułam czyjeś ręce na biodrach, jednak nie zaprzestałam swoich ruchów, wręcz przeciwnie bardziej kręciłam pupą. Rozglądałam się w między czasie za Justinem. Nigdzie go nie widziałam. Wypiłam resztę zawartości mojego kubeczka i rzuciłam go na podłogę, gdzie było ich mnóstwo. Poczułam coś napierającego na moją pupę, moje podniecenie wzrosło, no tak nie uprawiałam seksu od miesięcy. Odwróciłam się w stronę mojego "tancerza" i ujrzałam Justina. Ucieszyłam się na jego widok. Pocałowałam go przeciągle w usta.
- Wszędzie cię szukałam. Muszę ci coś powiedziec.!-wykrzyczałam żeby mnie usłyszał przez tę muzykę.


------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hej:) I jak wam się podoba rozdział, przepraszam , ze jest poniej niz miał byc, ale jakos nie mialam czasu zeby go napisac, ale juz jest. :) Do następnego :)

                                                CZYTASZ= KOMENTUJESZ ;)

Rozdział 1

( Kendall)

*Bippp*Bippp*Bippp* 7:00
Wyłączyłam budzik i miałam zamiar położyc się jeszcze na chwilę do mojego ciepłego łóżeczka. Niestety, do mojego pokoju,bez pukania, wparowała Kylie z wymalowanym zmartwieniem na twarzy.
- Co się stało, że jesteś tu tak wcześnie?- zapytałam siląc się na miły ton. Właśnie zabiera mi moje dodatkowe minuty snu.
- Nooo, bo dzisiaj do naszej szkoły ma przyjśc nowy chłopak i chce zrobic na nim wrażenie, pomożesz?- spojrzała na mnie maślanymi oczami.
- Jaki nowy chłopak? Czemu ja nic nie wiem?
- Jak możesz nie wiedziec, skoro będzie w  klasie równoległej do twojej i prawdopodobnie będziecie miec razem niektóre lekcje.
- Dobra, nie ważne, jakoś mało mnie on interesuje. Przyjdź tutaj za pół godziny.
- Okej.- przytuliła mnie zadowolona i wyszła. Najpierw udałam się do łazienki. Wzięłam prysznic, umyłam włosy, później je wysuszyłam i delikatnie pofalowałam końcówki. Zrobiłam delikatny makijaż. Weszłam do garderoby i zastanawiałam się co dzisiaj ubrac, dzień zapowiadał się słoneczny i ciepły, więc zdecydowałam się na kombinezon i okulary przeciwsłoneczne. Na nogi założyłam czarne botki na obcasie. Kończyłam zakładac prawego buta i do pokoju wpadła Kylie z kilkoma stylizacjami zawieszonymi na rekach. Po wielu sprzeczkach w końcu zdecydowałyśmy, że ubierze czarne, krótkie spodenki, bluzeczke w kwiaty, czarny aka płaszczyk, okulary przeciwsłoneczne podobne do moich i czarne sandały na obcasie. Kylie była już gotowa do wyjścia, ja jeszcze szukałam mojego portfela. Mam go.
- Możemy już iśc. -pomachałam jej portfelem i zaczęłam iśc w strone kuchni. Wyciągnęłam odpowiedni kluczyc z szafki. Zamknęłam dom, rodzice jeszcze spali. Była już 8;00, to było do przewidzenia, że jak zwykle się spóźnimy. Chodziłyśmy do tej samej szkoły, tyle że ja już do ostatniej klasy, a Kylie do 2. Pod szkołą byłyśmy o 8;20. Nikogo już nie było na parkingu, szybko zaparkowałam i poszłyśmy z Kylie na lekcje. Pierwszą miałam chemię. Szybko pobiegłam pod odpowiednią sale i zapukałam, po czym weszłam.
- Dzień dobry, przepraszam za spóźnienie.- powiedziałam, wszystkich oczy ,jak zazwyczaj gdy ktoś się spóźniał, wlepione były we mnie.
- Cóż jest przyczyną dzisiejszego spóźnienia, panno Jenner? - zapytał z uśmiechem. Obleśny, stary cap.
- Nie pana gówniany interes.- uśmiechnęłam się sztucznie i skierowałam się na tyły, gdzie zazwyczaj siedzę z Carą.

- Uwaga.-wymamrotał pod nosem. Śmiac mi się z niego chciało, nie pierwsza uwaga i nie ostatnia. Ku mojemu zdziwieniu w mojej ławce nie siedziała Cara, lecz jakiś chłopak. Nie kojarzyłam go. Aaa, pewnie to ten chłopak o którym wspominała mi Kylie rano. Usiadłam na moim miejscu, bez słowa. Wyciągnęłam potrzebne książki, lekcja mijała w spokoju, starałam się słuchac, ale ktoś zaczął mnie szturchac w ramię. Odwróciłam wzrok od tablicy, przenosząc go na nowego sąsiada z ławki. No nie można nic powiedziec, zajebisty jest. Obczaiłam go trochę wcześniej, ale z bliska jest jeszcze bardziej zajebisty.
- Justin.-Uśmiechnął się.
- Kendall.- nie odwzajemniłam uśmiechu.
- Miło mi.
- Taa, mi też.- wymamrotałam i odwróciłam się ponownie w stronę tablicy.
- Mmmm, grasz niedostępną, już mi się podoba.-wyszeptał prosto do mojego ucha. Ja pierdole. Znowu jakiś pojeb. Nagle w klasie rozbrzmiała, dosyc głośno piosenka Miley Cyrus- 23. Szybko sięgnęłam do torebki i wyciszyłam telefon.
- Panno Jenner, proszę zostac po lekcji, musimy porozmawiac o pani zachowaniu.- uśmiechnął się pod nosem, cap pierdolony, stary zbok, chyba go pojebało, że ja tu zostanę sama z nim na przerwie.
- No chyba kurwa nie. Nie ma takiej jebanej opcji. Ni chuja.- zebrałam swoje rzeczy i zaczęłam się kierowac w stronę drzwi.
- Słownictwo, panno Jenner.- złapał mnie za ramię.- Proszę wracac na miejsce.
- Spierdalaj.- powiedziałam i szybko wyszłam, trzaskając drzwiami. On i tak nic nie zrobi, do dyrektorki nie pójdzie, bo wtedy powiedziałabym jakie mam obawy w stosunku do niego,a do rodziców tym bardziej nie zadzwoni. Udałam się pod klasę od angielskiego, gdy dotarłam właśnie zadzwonił dzwonek na przerwę. Wyciągnęłam telefon, żeby sprawdzic kto dzwonił. To Cara. Szybko do niej oddzwoniłam.
- Hej Car, co tam? Czemu cię nie ma?
- Hej suko, wszystko dobrze, nie ma mnie bo zwiałam z Harrym. Podobno jakiś nowy chłoptaś dołączył do szkoły. Fajny chociaż?
- Nie ma co, jest przystojny, ale jest pojebany trochę bardzo.- zaśmiałam się cicho. O wilku mowa, właśnie owy chłopak pojawił się przy mnie uśmiechnięty.- Car ja muszę kończyc. Pa, kocham cie, suko.
-Ja ciebie też suko, pa.- rozłączyłam się.Odwróciłam się w jego stronę z twarzą niewyrażającą żadnych emocji.
- Czego?- powiedziałam od niechcenia.
- Coś zostawiłaś.- wręczył mi mój portfel. Musiał mi wyleciec z torby.
- Yhm, dzięki.- uśmiechnęłam się lekko.
- Proszę, może gdzieś wyjdziemy dzisiaj, mój kumpel robi domówkę, może masz ochotę iśc ze mną?
- Nie.
- Będę po ciebie o 8, pa mała.- uśmiechnął się i pocałował mnie w policzek. Coś mnie zatrzymało żeby mu nie jebnąc za tą jego pewnośc siebie, wobec mnie, ale po chwili się otrząsnęłam. Może trochę za późno, ale słyszał.
- Pierdol się.!- krzyknęłam w wystawionym środkowym palcem w jego stronę.
- Tylko z tobą, księżniczko.!-odkrzyknął. Jebany, już mnie zaczyna wkurwiac. Nigdzie z nim nie idę. Zadzwonił dzwonek. Weszłam do klasy i zajęłam swoje stałe miejsce obok Stelli. Po jakiś 5 minutach weszła nauczycielka. Klasa mruknęłam mało zrozumiałe "Dzień dobry". Pani natomiast zwróciła się do mnie.
- Kendall, pani dyrektor prosi cię do siebie.
- Yhm.-wymamrotałam ,zabrałam swoje rzeczy i wyszłam z klasy, kierując się do gabinetu dyrektorki. Ciekawe co ode mnie chce, dawno mnie nie wzywała. Wchodząc do małej poczekalni, przywitałam się z sekretarką.
- Siema Alice.
- Hej Ken, możesz już wchodzic, czeka na ciebie.
-Okej.
Weszłam, dyrektor siedziała akurat obrócona w stronę okna . Chrząknęłam, aby zwrócic jej uwagę, bo chyba nie zdała sobie sprawy z tego, że ktoś wszedł.
- Oh, Kendall już jesteś, bardzo dobrze. Powiedz mi dziecko co to za słownictwo skierowane do Pana Greene?
- Po prostu uniosłam się, ponieważ nie chcę z nim zostawac po lekcji sama na przerwie.
- Jest tego jakiś powód?
- Tak.- powiedziałam pewnie, dyrektorka jest spoko, my się znamy dosyc dobrze. Tak, nie jestem grzecznym dzieckiem, zawsze ze mną były jakieś problemy w szkole, jednak oceny mam bardzo dobre.
- Jaki?- zapytała zaciekawiona tym co mam do powiedzenia.
- Pan Greene jest stary i obleśny, a sposób w jaki się do mnie uśmiecha i mówi jest dla mnie nie normalany. Nie będę się narażac zostawając z nim po lekcji, w celu 'przedyskutowania mojego zachowania'-dyrektorka popatrzyła na mnie oniemiała. No tak w końcu nauczyciel z długim stażem, bez skarg. Ja też bym nic nie powiedziała, ale on zaczął ,a ze mną się nie zaczyna.
- Dobrze dziecko. Dziękuję. Dzisiaj masz już wolne, możesz isc do domu. Obiecuję, że porozmawiam na ten temat z panem Greene. Do widzenia.
- Dziękuję, do widzenia.- pożegnałam się i wyszłam. Skierowałam się do mojego auta i odjechałam. Najpierw pojechałam do galerii, może to wyjscie z Justinem, nie jest takim złym pomysłem. Najwyżej jak mi się coś nie spodoba to wrócę. Chodziłam po sklepach chyba z 2 godziny, aż natrafiłam na śliczną, białą sukienkę. Znalazłam swój rozmiar i kupiłam ją. Stwierdziłam, że w domu na pewno znajdę jakieś pasujące do tego buty. Podjechałam z powrotem pod szkołę, żeby odebrac Kylie. Czekała ona na mnie pod szkołą jak zawsze. Była lekko zdziwiona, gdy podjechałam pod drzwi szkoły. Wsiadła i przywitała się ze mną. Po drodze do domu opowiadała mi, że widziała dzisiaj tego nowego i jaki to on nie jest cudowny ,i wspaniały, jakie ma cudne tatuaże itp itd.Cieszyłam się i to bardzo jak wjechaliśmy do garażu naszego domu. Wyszłam szybko, zabierając swoją torbę i torbę z sukienką. Oczywiście zanim doszłam do drzwi, ciekawska Kylie wyrwała mi torbę z ręki i zajrzała do niej, wyciągając moją nową sukienkę.
- Wybierasz się gdzieś dzisiaj?- zapytała.
- Tak.
- Z kim? I gdzie?
- Nie ważne z kim, na imprezę.- powiedziałam zabierając jej mój zakup i wchodząc do domu. Rodziców już nie było w domu, praca. Ja już się nawet do tego przyzwyczaiłam. Zostawiłam swoje torby u siebie w pokoju i zeszłam do kuchni coś zjeśc. Uszykowałam sobie 3 kanapki, które zjadłam. Poszłam z powrotem do swojego pokoju, stwierdziłam, że się zdrzemnę. Spałam do 18;50. Wstałam i poszłam zjeśc obiad, który
ugotowała nasza gosposia Martha. Później wzięłam prysznic, umyłam włosy, wysuszyłam je i wyprostowałam. Zrobiłam delikatny makijaż, ubrałam sukienkę. Znalazłam do niej kremowe szpilki, które założyłam ,złotą bransoletę i naszyjnik. Wybiła 20 i ktoś zapukał do drzwi. Już zaczęłam schodzic, ale Kylie mnie uprzedziła.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Co sądzicie?
Długo siedziałam nad tym rozdziałem, przepraszam że pojawił się później niż mówiłam, ale za to jest długi.


                                          CZYTASZ= KOMENTUJESZ 
Jedna prosta zasada. :) Do następnego :)

Prolog

.........- Dla mnie to była tylko zabawa....
Z tymi słowami zawalił się cały mój świat. Nic już nie miało sensu. Kochałam go. A on mnie zniszczył. To koniec. Koniec mnie. Łzy leciały mi jedna za drugą. Jego już nie było, odszedł, na zawsze. Nigdy nie spodziewałabym się tego po nim. Wydawało mi się, że go znam, że mnie kocha.........

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Witajcie, pojawiam się z nowym opowiadaniem, mam nadzieje ze wam sie spodoba.:)
Niestety jeśli chodzi o Don't let me go<http://dontletmego-fanfiction.blogspot.com/> to nie wiem co bedzie dalej z tym blogiem. Nie mam pomysłu na następny rozdział. Zaczęłam go ale nie zapowiada sie na to zebym miala go skonczyc w najblizszym czasie. Tutaj rozdziały będą pojawiały sie regularnie, codziennie albo co dwa dni. Bardzo zależy mi na waszej opinii wiec komentujcie  :)